تیر خلاص به خودتان نزنید

تیر خلاص به خودتان نزنید


گاهی احساس می کنیم، از گوش هایمان دود خارج می شود. در این شرایط اگر کسی یک سطل آب سرد روی سرمان خالی کند، استقبال می کنیم. وقتی عصبانی می شویم اگر سنگی جلوی پایمان باشد به آن سوی دنیا پرتاب می کنیم و به زمین و زمان ناسزا می گوییم. اما چرا عصبانی هستیم، آیا راه دیگری وجود ندارد؟
خشم ، عصبانیت

بعضی از آدم‌ها وقتی عصبانی می‌شوند، بدون اینکه عواقب آن را در نظر بگیرند تمرکز خود را از دست می‌دهند و دست به کارهایی می‌زنند که خودشان هم بعدها باور نمی‌کنند که چنین اعمالی را انجام داده باشند. آنها به ‌علت اینکه نتوانسته‌اند لحظه‌ای کوتاه بر خشم خود غلبه کنند افکار و اعمال مخفی خود را برای دیگران به نمایش گذاشته‌اند. بدترین حالت این است که این افراد حتی نمی‌دانند که دقیقا چه چیزی می‌خواهند و تصویر ذهنی آنها فقط منفی و نگران کننده است.

 

عیب‌جویی
یکی از عوامل بروز عصبانیت، عیب‌جویی و سرزنش کردن دیگران است. این عیب‌جویی‌ها معمولا به این دلیل اتفاق می‌افتد که برای شخص موردنظر مشکل است، مسئولیت کاری را که انجام داده، بپذیرد یا به خاطر تاثیر بر کارش از دیگران عذرخواهی کند. شاید خودش می‌داند که مقصر است؛ اما دوست ندارد که آن را بپذیرد.


تغییر«نه»!
برخی افراد حتی در برابر کوچک ‌ترین تغییری مضطرب و نگران می‌شوند و معمولا واژه «تغییر» آنها را عصبانی می‌کند.در واقع واژه تغییر برای کسانی که به آن با دیده منفی می‌نگرند به معنای نتوانستن و تبدیل شرایط بدتر است. آنها از عمل کردن وحشت دارند و در اینگونه موارد در ذهن خود هر اتفاق بدی را که در گذشته برایشان افتاده دوباره زنده می‌کنند.

 بعضی از افراد به محض شنیدن کوچکترین زمزمه‌های مخالفت سریعاً آشفته شده و با داد و فریاد و گاهاً با واکنش‌های فیزیکی عصبانیت خود را به اطرافیان نشان می‌دهند، اما در مقابل افرادی با ملایمت خود را کنترل کرده و اجازه نمی‌دهند هرچیز و هرکسی آنها را از کوره به در کند. اما واقعاً علت این همه تفاوت‌های رفتاری در چیست ؟

افراد برای مباره با ناراحتی هنگام شکست باید از قبل خود را برای هرگونه نتیجه‌ای آماده کنند و همیشه منتظر برنده شدن نباشند. تا قبل از شروع هر نوع رقابتی با تمام توان، تلاش خود را به کاربندند ولی پس از اعلام نتیجه، عصبانیت و ناراحتی هیچ فایده‌ای ندارد و فقط توان فرد را برای مبارزات بعدی از بین می‌برد. تحقیقات نشان می دهد، افراد عصبانی و خشمگین با کوچک‌ترین تلنگری خیلی زود به هم می‌ریزند و کنترل رفتار خود را از دست می‌دهند،در مقایسه با افراد آرام و خونسرد که هنگام بروز مشکلات می‌توانند واکنش صحیحی داشته باشند در معرض خطرات جسمانی بیشتری قراردارند. بسیاری از این افراد معمولا مبتلا به زخم‌معده یا میگرن می‌شوند و اغلب ناراحتی‌های گوارشی دارند. یادمان باشد، هر فردی خود مسبب ناراحتی‌ها و شادی‌هایش است و آگاهانه و ناآگاهانه خود را آزار می دهد.


محبوبیت تان را حفظ کنید
هر فردی زمان عصبانیت باید مواظب باشد، شخصیت خود را لگد مال نکند. ما اگر بخواهیم محبوبیت و شخصیت خود را نزد دیگران حفظ کنیم، باید بدانیم که هر لحظه ممکن است شرایطی پیش آید که محبوبیت و شخصیت ما بدون آنکه خودمان بدانیم در معرض آزمایش و خطر قرار بگیرد و اگر آن زمان کوچک‌ترین اشتباهی از ما سر بزند، شخصیت ما نزد دیگران لکه دار خواهد شد. هرگونه واکنش تند و غیرمعقول، عدم‌توانایی ما در حل مشکلات را در افکار دیگران تداعی خواهد کرد.

 

خشم ، عصبانیت

از کوره در نروید

بعضی از افراد به محض شنیدن کوچکترین زمزمه‌های مخالفت سریعاً آشفته شده و با داد و فریاد و گاهاً با واکنش‌های فیزیکی عصبانیت خود را به اطرافیان نشان می‌دهند، اما در مقابل افرادی با ملایمت خود را کنترل کرده و اجازه نمی‌دهند هرچیز و هرکسی آنها را از کوره به در کند. اما واقعاً علت این همه تفاوت‌های رفتاری در چیست ؟
- به دیگران اجازه می‌دهید با عصبانیت خود شما را آزرده کنند.
- از نشان دادن احساس خشم و عصبانیت خود می‌ترسید.
- شاید به جای اینکه عصبانیت خود را مستقیماً به دیگران ابراز کنید، به دنبال موقعیت‌هایی می‌گردید که تلافی کنید.
- با روشی که شما خشم خود را نشان می‌دهید، جز احساس ضعف و نیازمندی چیز دیگری نصیب تان نمی‌شود.
- باید بگوییم که شما با احساس خشم خود مشکل دارید. احساس خود را با جرات و صادقانه بیان کرده و از رفتارهای پرخاشگرانه یا غیرقابل کنترل خودداری کنید.
- این حقیقت که شما عصبانی هستید و دلیل عصبانیت خود را بیان کنید؛ و اینکه در این مورد انتظار شما از دیگران چیست. یک فرم بسیار ساده برای بیان این احساس می‌تواند این جمله باشد که: من عصبانی هستم زیرا - و از شما می‌خواهم که -.


چطوری عصبانی بشیم؟
با درنظر گرفتن راه‌هایی که در زیر ذکر شده می‌توان از بروز عصبانیت در خود و دیگران جلوگیری کرد و یا دست کم از شدت آن کاست:
- در زمان مشاجرات سعی کنید از لحن و کلماتی استفاده کنید که موجب آزار طرف مقابل‌تان نشود و او را تحریک نکند.
- رفتار خود را تحت کنترل داشته باشید و از نمایش اعمالی که موجب بی‌احترامی و توهین به دیگران می‌شود خودداری کنید.

اگر عصبانی هستید و طرف مورد بحث تان همسر یا فرد نزدیک به شما است، هرچند وقت یکبار به او بگویید دوستش دارید و بد او را نمی‌خواهید

- موقعیت شناس باشید و با یادآوری این جمله در ذهن تان که هر سخن جایی و هر نکته مکانی دارد در زمان مطرح کردن موضوعات، مطمئن شوید که اکنون شرایط و موقعیت شما و طرف مقابل‌تان برای گفت‌وگو مناسب است یا نه.
- به‌گونه‌ای رفتار کنید که دیگران احساس نکنند قصد زرنگی،  فریب و سوءاستفاده از آنها را دارید. برای این کار بهتر است قبل از ارائه راهکار، خودتان را جای طرف مقابل بگذارید و ببینید از نتیجه کار راضی می‌شوید.
- اشتباهات خود را بپذیرید و بابت آن به صراحت عذرخواهی کنید. بهترین زمان عذرخواهی که بیشترین تاثیر را در طرف مقابل خواهد داشت همان زمانی است که شما به اشتباه خود پی برده‌اید.
- سعی کنید به نکات مثبت سخنان طرف تان بیشتر توجه کنید و از صحبت‌های او برداشت منفی نداشته باشید.
- اشتباهات او را بزرگ نمایی نکرده و خطاهای خود را کوچک نشمارید.
- بد نیست که بعضی مواقع گذشت کنید و به نفع طرف مقابل‌تان رای بدهید. او هم این کار شما را مدنظر خواهد داشت و در جایی جبران خواهد کرد، به این ترتیب دو مشکل به راحتی حل خواهد شد. دقت کنید که اگر برعکس آن را انجام دهید نتیجه متضاد خواهد بود.
- به آرامی سخن بگویید و هرچند وقت یکبار خود و طرف مقابل‌تان را به آرامش دعوت کنید.
- اگر طرف مورد بحثتان همسر یا فرد نزدیک به شما است، هرچند وقت یکبار به او بگویید دوستش دارید و بد او را نمی‌خواهید.
شما می‌توانید هیجانات و رفتارهایتان را خودتان انتخاب کنید؛ بدین معنا که وقتی برای رسیدن به اهداف تان با مشکل مواجه می‌شوید، این خود شما هستید که تصمیم می‌گیرید چگونه رفتار کنید.

 

فرآوری :هلیا بامداد
بخش خانواده ایرانی تبیان


منبع:
همشهری آنلاین
 

کلمات کلیدی :
نظرات بییندگان :

بهترین مشاغل و خدمات شهر خود را ، در سایت نشونه پیدا کنید.

مشاهده سایت نشونه