اگر بخواهیم تعریف درست و دقیقی از لجبازی داشته باشیم، باید بگوییم که لجبازی در واقع یک رفتار مقابله‌ای است که شخص برای دفاع از خودش دست به کارهایی می‌زند

اگر بخواهیم تعریف درست و دقیقی از لجبازی داشته باشیم، باید بگوییم که لجبازی در واقع یک رفتار مقابله‌ای است که شخص برای دفاع از خودش دست به کارهایی می‌زند تا به طرف مقابل نشان دهد که قدرت من کمتر از تو نیست و تو نمی‌توانی من را شکست داده و تحت کنترل در بیاوری.
بدون‌شک تا به حال جملاتی از قبیل «هر وقت از همسرم درخواستی دارم، او خلاف آن را انجام می‌دهد و به عقاید و نظرات من احترام نمی‌گذارد، هیچ‌وقت لجبازی‌هایش تمام شدنی نیست» را شنیده‌اید. در واقع لجبازی زمانی روی می‌دهد که فرد خود را در حال شکست می‌داند و به هر نحوی حاضر است قدرت خود را نشان دهد تا بازنده نباشد. وجود این خصوصیت اخلاقی در زن و شوهر سبب می‌شود که زندگی مشترک به یک صحنه‌ی مسابقه مبدل گردد و زن و شوهر درصدد برنده شدن باشند. درحالی‌که زندگی زناشویی عرصه‌ی رقابت نیست و اگر به این روش ادامه دهند، رابطه‌ی آن‌ها به بن‌بست می‌رسد.
لجبازی چیست؟
اگر بخواهیم تعریف درست و دقیقی از لجبازی داشته باشیم، باید بگوییم که لجبازی در واقع یک رفتار مقابله‌ای است که شخص برای دفاع از خودش دست به کارهایی می‌زند تا به طرف مقابل نشان دهد که قدرت من کمتر از تو نیست و تو نمی‌توانی من را شکست داده و تحت کنترل در بیاوری. به عنوان مثال، اگر به بچه‌ای بگویید درس بخوان و او خسته باشد یا دوست نداشته باشد که درس بخواند، بدون اعتنا به گفته‌ی شما به کوچه می‌رود و بازی می‌کند که این عمل او همان لجبازی است. یعنی می‌خواهد نشان دهد که شما نمی‌توانید با اجبار من را به کنترل خود دربیاورید.
لجبازی درون یک رابطه خلق می‌شود
در واقع لجبازی رفتاری است که بین رفتارهای دیگر و درون یک رابطه خلق می‌شود. بدین‌صورت که وقتی من لجبازی می‌کنم، یک طرف رابطه هم شما هستی که در این لجبازی من تأثیر داری. وقتی در یک رابطه‌ی زناشویی، زن لجباز است، حتماً باید در این رابطه دقت کرد، زیرا بدون شک آسیب‌هایی در این رابطه وجود دارد که زن سعی دارد با لجبازی کردن بفهماند که حرف حرف من است و من کوتاه نمی‌آیم.
اما بعضی شخصیت‌ها کلاً شخصیت لجبازی و گرایش‌های خودشیفتگی و وسواسی دارند. این‌ افراد همیشه سعی دارند که حرف، حرف خودشان باشد و اگر طرف مقابل حرفی بزند و آن‌ها بخواهند گوش کنند، احساس حقارت و ضعف می‌کنند. در نتیجه این رفتار مقابله‌ای به یک جنگ تبدیل خواهد شد و زمانی در رابطه‌ی زناشویی، لجبازی رخ می‌دهد که ما دست محبت به سوی همسر خود دراز می‌کنیم و او رد می‌کند.
در رابطه‌ی زناشویی، زمانی که یکی از زوجین به طور مرتب خواست‌های خود را بیان می‌کند، اما این خواست‌ها از سوی طرف مقابل، نادیده گرفته می‌شود، لجبازی رخ داده است که باعث از هم گسستگی پایه‌های زندگی زناشویی می‌گردد. در واقع می‌توان گفت که لج و لجبازی به اندازه‌ی خیانت برای زندگی مشترک خطرناک است.
در همین راستا و برای آشنایی بیشتر با این خصوصیت اخلاقی باشگاه همسران جوان، گفتگویی با جناب آقای روح‌الله شمسا، مشاور خانواده انجام داده است که در ادامه می‌یابد.
لجبازی اکتسابی است
آقای شمسا مشاور خانواده عنوان می‌کند که در بیشتر مواقع با نگاهی عمیق به رابطه‌ی فردی که لجباز است، در می‌یابیم که طرف مقابل هم مشکل دارد و این دو نتوانسته‌اند ارتباط سازنده‌ای را با هم برقرار کنند. در واقع لجبازی جریانی است که مربوط به دوطرف می‌شود و از خصوصیات اخلاقی اکتسابی محسوب می‌شود که فرد از محیط پیرامون خود یاد می‌گیرد و درصد بسیار کمی از افراد به طور ژنتیکی این خصوصیت را دارند. به عنوان مثال وقتی خانواده‌ای به متخصصین درمان مراجعه می‌کنند و از لجبازی فرزندشان شکایت دارند، باید آگاه باشند که این فرزند به طور ژنتیکی شخصیت لجبازی ندارد و در حقیقت در اثر تعامل اعضای خانواده این ویژگی را کسب کرده است. بنابراین اعضای خانواده هم در لجباز شدن این کودک سهم دارند؛ زیرا او وارد یک ارتباط معیوب شده است و این ارتباط معیوب و ناسالم در نهایت به لجبازی ختم گردیده است. اما اگر مرزها محترم و به رسمیت شناخته شود، این خصوصیت نیز از بین می‌رود، زیرا دیگر هیچ جایی برای قدرت‌نمایی وجود نخواهد داشت. در واقع رابطه‌ی زناشویی باید رابطه‌ی برنده – برنده باشد و هر دو طرف به یکدیگر احترام بگذارند.
لجبازی، زندگی مشترک را به بن‌بست می‌کشاند
کارشناس مسائل خانواده ادامه می‌دهد: وجود لجبازی در زندگی مشترک بدون شک باعث می‌شود که زندگی زناشویی به بن‌بست کشیده شود. در واقع لجبازی همان جنگ قدرت است که هر کدام از طرفین قصد دارند، حرف خود را به کرسی بنشانند. در آمارها و مراجعین هم دیده می‌شود که یکی از شایع‌ترین منابع و عوامل اختلالات خانوادگی، همین امر است که در نهایت منجر به جدایی زوجین و نابودی خانواده می‌گردد. اگر هم زوجین از هم جدا نشوند، مطمئناً ناامنی در خانواده ایجاد می‌شود.
زمانی که زوجین شناخت کاملی از طرفی مقابل ندارند و همچنین از لحاظ فرهنگی، خانوادگی، تحصیلی و... هم‌کفو نیستند، امکان بروز لجبازی بین آن‌ها بیشتر می‌شود. اگر خانواده‌ای مردسالار باشد، در این خانواده‌ها، لجبازی‌ بیشتری از سوی مرد دیده می‌شود. در خانواده‌های زن‌سالار نیز که زن نقش اصلی را بازی می‌کند، این خصوصیت بیشتر از طرف زن دیده می‌شود.
روح‌الله شمسا، مشاور خانواده
کلمات کلیدی :
نظرات بییندگان :

بهترین مشاغل و خدمات شهر خود را ، در سایت نشونه پیدا کنید.

مشاهده سایت نشونه